De wetenschap.

Glycine is een aminozuur dat je lichaam zelf aanmaakt en dat voorkomt in eiwitrijke voeding. Het is ook onderzocht in humane studies waarin deelnemers het kort voor het slapen innamen.

Glycine is betrokken bij remmende neurotransmissie, onder meer in de hersenstam en het ruggenmerg. Voor de relatie met slaap wordt daarnaast gekeken naar thermoregulatie: warmteafgifte via de huid helpt de kerntemperatuur te dalen, een proces dat samenhangt met het inslapen.

In dieronderzoek bevorderde oraal ingenomen glycine de perifere doorbloeding en warmteafgifte via NMDA-receptoren in de nucleus suprachiasmaticus, een hersengebied dat betrokken is bij het dag-nachtritme. Dit is een voorgesteld mechanisme achter de bevindingen in humane slaapstudies.⁹

Onze keuze sluit rechtstreeks aan op de hoeveelheid in meerdere humane studies: 3 gram. Dat geeft de dosering een concreet onderzoeksreferentiepunt.

Yamadera en collega’s onderzochten 3 gram bij elf volwassenen die ontevreden waren over hun slaap. Ze rapporteerden verbeteringen in subjectieve slaapkwaliteit en een kortere tijd tot slaap en diepe slaap. De verdeling van de slaapstadia bleef gelijk.¹

Bannai en collega’s onderzochten dezelfde hoeveelheid bij gezonde volwassenen die tijdelijk minder mochten slapen. In de analyse van zeven deelnemers werden onder meer gunstige verschillen gevonden in vermoeidheid en alertheid overdag.²

Magnesium is een essentieel mineraal. Het draagt bij tot de normale werking van het zenuwstelsel en tot de vermindering van vermoeidheid en moeheid. Dit zijn toegestane Europese gezondheidsclaims voor magnesium.³

Magnesium is betrokken bij normale neurotransmissie en neuromusculaire functie. Op receptorniveau kan het de ionenstroom door NMDA-receptoren op een spanningsafhankelijke manier blokkeren. In experimenteel receptoronderzoek is ook positieve modulatie van GABA-A-responsen waargenomen: GABA is een belangrijke remmende neurotransmitter.^10,11

Deze fysiologische rol helpt verklaren waarom magnesium relevant is voor het zenuwstelsel. Het mechanistische onderzoek staat naast de humane studies naar orale suppletie.

We gebruiken magnesiumbisglycinaat: een verbinding waarin magnesium aan glycine is gebonden.

De 200 mg op ons etiket verwijst naar het magnesium zelf, niet naar het totale gewicht van de verbinding. Daarmee levert één dosering ongeveer 53% van de Europese voedingswaardereferentie van 375 mg. Het is een substantiële aanvulling op wat je via voeding binnenkrijgt.⁴

In 2025 onderzochten Schuster en collega’s magnesiumbisglycinaat bij 155 volwassenen met zelfgerapporteerde slechte slaap. Na vier weken was de afname van slapeloosheidsklachten gemiddeld iets groter dan bij placebo. De onderzochte hoeveelheid was 250 mg elementair magnesium per dag.⁵

L-theanine is een aminozuur dat van nature voorkomt in de theeplant. Humaan onderzoek richt zich onder meer op stressgerelateerde uitkomsten, aandacht en slaapvragenlijsten.

Elektro-encefalografisch onderzoek bij mensen laat zien dat L-theanine de alfa-golfactiviteit kan verhogen. Deze hersenactiviteit ligt in de band van ongeveer 8–12 Hz en wordt geassocieerd met een ontspannen, alerte toestand.¹³

Voorgestelde verklaringen richten zich onder meer op glutamaterge signaaloverdracht en op serotonine en dopamine. Onderzoek naar deze neurotransmitterroutes is grotendeels preklinisch en beschrijft mogelijke mechanismen.¹⁴

Deze hoeveelheid is rechtstreeks onderzocht bij mensen. Hidese en collega’s gebruikten 200 mg per dag in een vierweekse, dubbelblinde, placebogecontroleerde crossoverstudie bij dertig volwassenen.

Op enkele onderdelen van de slaapvragenlijst, waaronder inslaaptijd en slaapverstoring, werd een grotere verbetering gevonden dan bij placebo. Het verschil in de totaalscore was niet statistisch significant.⁶

Citroenmelisse, of Melissa officinalis, is een plant waarvan blad-extracten in humane studies zijn onderzocht op stemming, cognitieve prestaties en slaapgerelateerde uitkomsten.

We gebruiken een extract van de bladeren. Daarin komen hydroxykaneelzuurderivaten voor, waaronder rosmarinezuur: bestanddelen die terugkomen in het onderzoek naar citroenmelisse. De bladeren zijn ook de grondstof die wordt beschreven in de Europese kruidenmonografie en gebruikt in meerdere relevante humane studies.^7,8,15

Met een gespecificeerd blad-extract kiezen we een duidelijk omschreven plantdeel en samenstelling. Dat maakt de relatie tussen onze grondstof, de onderzochte bestanddelen en de literatuur beter inzichtelijk.

Rosmarinezuur en andere bestanddelen uit citroenmelisse zijn in vitro onderzocht als remmers van GABA-transaminase. Dit enzym is betrokken bij de afbraak van GABA, een belangrijke remmende neurotransmitter in het centrale zenuwstelsel.

Remming van dit enzym zou de GABA-afbraak kunnen vertragen en zo de beschikbaarheid van GABA kunnen beïnvloeden. Dit mechanisme is aangetoond in laboratoriumonderzoek met extract en geïsoleerde bestanddelen; het beschrijft een mogelijke verklaring voor de interesse in citroenmelisse binnen een avondformule.¹⁶

Ons blad-extract is gestandaardiseerd op minimaal 2,5% totale hydroxykaneelzuurderivaten, uitgedrukt als rosmarinezuur. Bij 200 mg extract komt dat neer op minimaal 5 mg hydroxykaneelzuurderivaten, uitgedrukt als rosmarinezuur.

Standaardisatie legt vast op welke samenstelling de grondstof wordt gecontroleerd. De waarde omvat een groep verbindingen en is geen meting van uitsluitend rosmarinezuur.

Kennedy en collega’s onderzochten in 2002 een blad-extract in hoeveelheden van 300, 600 en 900 mg. De effecten op zelfbeoordeelde rust en cognitieve prestaties verschilden per hoeveelheid en meetmoment.⁷

Scholey en collega’s onderzochten in 2014 onder meer 300 en 600 mg van een waterextract uit bladeren met meer dan 6% rosmarinezuur. De uitkomsten op stemming en prestaties verschilden per dosis en voedselmatrix.⁸

Nieuwer onderzoek richt zich ook rechtstreeks op slaap. Een dubbelblind, placebogecontroleerd crossoveronderzoek uit 2024 gebruikte 400 mg per dag van een fosfolipidenformulering van citroenmelisse en rapporteerde een verbetering van de score voor slapeloosheidsklachten.¹⁷

Rondanelli en collega’s onderzochten in 2026 dezelfde soort fosfolipidenformulering bij 32 volwassenen, in hoeveelheden van 200 en 400 mg per dag. In beide groepen verbeterden slaapvragenlijstscores ten opzichte van de uitgangsmeting, met grotere veranderingen bij 400 mg. Dit was een open onderzoek zonder placebogroep.¹⁸

De nieuwere studies verbreden de humane onderzoekscontext voor citroenmelisse. De gebruikte fosfolipidenformulering verschilt in samenstelling en toedieningsvorm van ons blad-extract; de uitkomsten kunnen daarom niet rechtstreeks op onze 200 mg worden overgenomen.

Een poederformule moet ook prettig te gebruiken en goed te verwerken zijn. Cichorei-inuline geeft de mix body en vervult een technische functie als drager.

Inuline is een oplosbare vezel uit cichorei. Daarmee kiezen we een plantaardige grondstof met een duidelijke functie in het poeder.

Inuline wordt niet door menselijke spijsverteringsenzymen afgebroken in de dunne darm en bereikt de dikke darm. Daar kan het worden gefermenteerd door darmbacteriën, waarbij korte-keten vetzuren zoals acetaat, propionaat en butyraat ontstaan. De selectieve benutting door bepaalde bacteriën, waaronder bifidobacteriën, vormt de basis van de prebiotische onderzoekscontext.^19,20